Baba Ayub leeft een zwaar maar liefdevol bestaan, tot het monster Djinn zijn zoon Sabr opeist. Het verlies breekt hem, en jarenlang blijft hij in verdriet achter terwijl zijn land verdort en hij zelf wegkwijnt. Na 1001 dagen en nachten van wachten besluit hij de berg over te trekken om Sabr terug te vinden.

De naam SABR verwijst naar het Arabische begrip voor geduld en volharding. De voorstelling gebruikt dit verhaal als metafoor voor omgaan met angst, verlies, rouw en het lange, pijnlijke wachten - maar ook voor de kracht die ontstaat wanneer je ondanks alles blijft volhouden, zoals een cactus die na jaren toch bloeit.