Op het podium twee broers. 
Ze doen wat ze altijd doen: praten over de dingen, spelen, zingen. 
Tot zover alles normaal. 
Maar let op de details … 
Hoe de ene zegt: dit. 
Maar de andere hoort: dat. 
En dus vervolgens zegt: dát! 
Waarop de ene denkt: wat? 

Raf en Mich Walschaerts gaan in de voorstelling BABEL op zoek naar de schoonheid van het misverstand, de humor in de verwarring, de tragiek van het niet-gezegde. 

Doorheen de jaren ontwikkelde Kommil Foo een volstrekt unieke manier van voorstellingen maken: ontroering, hilariteit, prachtige songs en een absurde beeldtaal vechten om voorrang. De toeschouwer zit steevast op het puntje van de stoel: lachen of huilen?